Ta treść jest przeznaczona wyłącznie do celów edukacyjnych i może nie być wyczerpująca. Nie stanowi porady medycznej.
Zapoznaj się z naszymi warunkami korzystania. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed podjęciem jakichkolwiek decyzji medycznych.
✓ Możesz przyjść prywatnie lub ze skierowaniem od lekarza na ubezpieczenie.
Mgr Izabela Madejska
Biotechnolog & Kosmetolog
Przegląd chorób autoimmunologicznych i dermatologicznych istotnych przy zabiegach IPL i laserowych
SLE wpływa na skórę, stawy, nerki i narządy.
CLE to odmiana skórna; toczeń krążkowy (DLE) pozostawia czerwone, okrągłe plamy.
Czerwone, zgrubiałe plamy pokryte srebrzystym nalotem – na łokciach, kolanach, skórze głowy i dolnych plecach. Towarzyszą swędzenie i ból.
Rzadka i ciężka postać łuszczycy – zamiast typowych łuszczących się blaszek pojawiają się liczne białe lub żółte krostki na zaczerwienionym podłożu. Może obejmować całe ciało (uogólniona) lub dłonie i stopy (miejscowa). Wymaga pilnej interwencji medycznej.
Miejscowa (Morphea): stwardnienie i przebarwienie skóry.
Układowa: atakuje narządy i skórę. Skóra napięta, błyszcząca, ogranicza ruchomość.
Depigmentacja skóry spowodowana utratą melanocytów – białe plamy symetrycznie rozmieszczone na ciele.
Pęcherze na skórze i błonach śluzowych – atak autoimmunologiczny na połączenia między komórkami. W odmianie zwykłej pęcherze są głębsze i bardziej bolesne.
Pęcherzowy: głębokie, swędzące pęcherze – często u osób starszych.
Błon śluzowych: atakuje oczy i usta.
Pęcherze w fałdach skórnych lub na dolnym brzuchu.
Rzadka odmiana pemfigoidu pęcherzowego – zamiast pęcherzy tworzą się intensywnie swędzące, twarde guzki przypominające świerzbiączkę guzkową. Częściej u osób starszych. Bywa mylony z innymi chorobami swędzącymi skóry, co utrudnia diagnozę.
Wypadanie włosów w okrągłych lub owalnych plamach – atak autoimmunologiczny na mieszki włosowe. Może dotyczyć brody, brwi i innych włosów.
Fioletowa lub czerwona wysypka wokół oczu (heliotrop) i na stawach. Towarzyszą osłabienie mięśni i ból.
Swędzące, fioletowe guzki na nadgarstkach, kostkach, dolnych plecach – czasem w jamie ustnej lub na skórze głowy.
Choroba Besniera-Boecka-Schaumanna – przewlekły stan zapalny o nieznanej przyczynie, w którym układ odpornościowy tworzy drobne grudki zapalne zwane ziarniniakami (ziar-ni-nia-ki). Czerwonobrązowe, wypukłe plamy na skórze twarzy i dłoni. Choroba może atakować również narządy wewnętrzne.
Atakuje tarczycę; pośrednio powoduje problemy skórne – suchość, łuszczenie, bladość, zimność lub pogrubienie skóry.
Rozlane zaczerwienienie policzków bez krost i zaskórników. Skóra sucha, matowa, obrzęknięta – szczególnie wokół oczu i na policzkach. Często towarzyszy bladość i uczucie zimna skóry.
Powiązane z łuszczycą – łuszczące się plamy skórne, nieprawidłowości paznokci i ból stawów.
Czerwone, bolesne guzki pod skórą, często na goleniach. Towarzyszy innym chorobom autoimmunologicznym np. zapaleniom jelit czy sarkoidozie.
Odmiana sarkoidozy skórnej – fioletowoczerwone, lekko napuchnięte zmiany na nosie, policzkach, uszach i wargach przypominające odmroziny. Charakterystyczny objaw to czerwony, obrzęknięty nos. Nie należy mylić ze zwykłymi odmrozinami – nie jest wywołany zimnem, lecz procesem zapalnym.
Przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry o podłożu immunologicznym i genetycznym. Objawia się intensywnym swędzeniem, suchością, zaczerwienieniem i lichenizacją skóry – głównie w zgięciach łokciowych, kolanowych i na szyi. Często współwystępuje z astmą i alergicznym nieżytem nosa.
Przewlekła choroba zapalna skóry bogatej w gruczoły łojowe – twarz, skóra głowy, klatka piersiowa. Objawia się tłustymi, żółtymi lub białawymi łuskami na zaczerwienionej skórze. Wywoływana przez drożdżaki Malassezia przy nadmiernym wydzielaniu łoju. Często nawraca przy stresie i zmianach hormonalnych.
Reakcja zapalna skóry wywołana bezpośrednim kontaktem z substancją drażniącą – kwasami, zasadami, detergentami lub rozpuszczalnikami. Objawia się zaczerwienieniem, obrzękiem, pęcherzami i pieczeniem w miejscu kontaktu. Nie wymaga uczulenia – wystarczy jednorazowy kontakt z drażniącą substancją.
Reakcja alergiczna skóry po kontakcie z alergenem – niklem, lateksem, składnikami kosmetyków lub roślinami. W odróżnieniu od toksycznej postaci wymaga wcześniejszego uczulenia. Objawia się swędzącymi pęcherzykami, zaczerwienieniem i obrzękiem – często z opóźnieniem 24–72h od kontaktu.
Przewlekła choroba mieszków włosowo-łojowych. Objawia się zaskórnikami, grudkami, krostkami i torbielami – głównie na twarzy, plecach i klatce piersiowej. Przyczyną jest nadmierne wydzielanie łoju, kolonizacja bakterią C. acnes i rogowacenie ujść mieszków.
Postać trądziku pospolitego charakterystyczna dla okresu dojrzewania. Wywołana skokiem hormonalnym powodującym nadprodukcję łoju. Zmiany obejmują głównie twarz i plecy – zaskórniki, grudki i krosty.
Przewlekła choroba naczyniowa skóry twarzy. Objawia się napadowym zaczerwienieniem (flush), rozszerzonymi naczynkami (teleangiektazje), grudkami i krostkami. Czynniki wyzwalające: słońce, alkohol, ostre pokarmy, stres.
Postać trądziku różowatego z wyraźnymi grudkami i krostkami na tle stałego zaczerwienienia twarzy. W odróżnieniu od zwykłego trądziku brak zaskórników. Zmiany koncentrują się na policzkach, nosie i brodzie.
Ciężka postać trądziku różowatego z głębokimi guzkami, torbielami i skłonnością do bliznowacenia. Zmiany skupiają się centralnie na twarzy i mogą obejmować nos (rhinophyma), policzki i czoło.
Jedna z najcięższych postaci trądziku – głębokie, bolesne torbiele i guzki łączące się pod skórą w rozległe ogniska ropne. Prowadzi do trwałych blizn. Wymaga leczenia dermatologicznego, często izotretynoiną.
Ciężka postać trądziku z dużymi, bolesnymi guzkami i torbielami skupionymi na twarzy, plecach i klatce piersiowej. Zmiany sięgają głęboko w skórę właściwą, pozostawiając trwałe blizny. Wymaga pilnej interwencji dermatologicznej.
Postać trądziku wywołana przez składniki kosmetyków blokujące pory – komedogenne oleje, silikony i filtry. Objawia się drobnymi zaskórnikami i grudkami głównie na brodzie, policzkach i czole. Ustępuje po odstawieniu szkodliwego kosmetyku i właściwej pielęgnacji.
Przewlekłe zapalenie skóry wokół ust – drobne grudki i krostki na zaczerwienionej skórze z charakterystyczną strefą wolną bezpośrednio przy wardze. Często mylone z trądzikiem lub trądzikiem różowatym. Wywołane nadmiernym stosowaniem kremów kortykosteroidowych lub fluorowanych past do zębów.
Postać trądziku wywołana zaburzeniami hormonalnymi – nadmiarem androgenów lub wahaniami estrogenów. Charakterystyczne zmiany pojawiają się wzdłuż linii żuchwy, na brodzie i szyi. Często nasila się przed menstruacją, w ciąży lub przy PCOS.
Po polsku zwane gruczołami łojowymi ektopowymi lub potocznie "białymi plamkami" – małe, białożółte grudki widoczne na wargach, policzkach lub narządach płciowych. Są wariantem normy anatomicznej, nie zakaźne i nie wymagają leczenia. Często mylone z trądzikiem, kłykciniami lub mięczakiem zakaźnym.
Małe, białe torbielki wypełnione keratyną – powstają gdy martwe komórki skóry zostają uwięzione pod powierzchnią naskórka. Najczęściej na nosie, policzkach i wokół oczu. Nie są zakaźne. Często mylone z zaskórnikami, ale nie mają ujścia – dlatego nie można ich wycisnąć.
Ostro odgraniczone hiperpigmentacje i hipopigmentacje, lekko łuszczące się, wywołane przez drożdżaki naturalnie obecne w organizmie.
Samoograniczająca się choroba skóry o prawdopodobnym podłożu wirusowym (HHV-6/7). Zaczyna się od jednej "macierzystej" owalnej plamy, po czym pojawia się symetryczna wysypka na tułowiu układająca się wzdłuż linii skóry. Ustępuje samoistnie w ciągu 6–8 tygodni.
Rzadka przewlekła choroba skóry z nadmiernym rogowaceniem. Objawia się pomarańczowoczerwoną wysypką z charakterystycznymi wyspami zdrowej skóry, rogowaceniem dłoni i podeszew oraz łuszczeniem skóry głowy.
Wirusowa choroba zakaźna wywołana przez VZV. Objawia się swędzącą wysypką pęcherzykową rozsianą po całym ciele, gorączką i ogólnym złym samopoczuciem. Po przechorowaniu wirus pozostaje uśpiony w zwojach nerwowych – może reaktywować się jako półpasiec.
Reaktywacja wirusa ospy wietrznej (VZV) w zwojach nerwowych. Objawia się jednostronną, bolesną wysypką pęcherzykową wzdłuż przebiegu nerwu. Towarzyszy pieczenie, swędzenie i silny ból neuropatyczny.
Ciężka postać półpaśca, w której pęcherzyki nie ograniczają się do jednego dermatomu, lecz rozsiewają się na całe ciało. Występuje głównie u osób z obniżoną odpornością (HIV, chemioterapia, immunosupresja). Grozi powikłaniami narządowymi.
Wirusowa choroba zakaźna. Objawia się drobną, różowoczerwoną wysypką zaczynającą się na twarzy i spływającą na tułów, powiększeniem węzłów chłonnych oraz łagodną gorączką. Szczególnie groźna w ciąży.
Wirusowa choroba skóry wywołana przez wirusa MCV. Objawia się perłowobiałymi, kopulastymi grudkami z pępkowatym wgłębieniem. Przenosi się przez kontakt skórny, często u dzieci i osób z obniżoną odpornością.
Ciężkie powikłanie zakażenia wirusem HSV-1 lub HSV-2 – wirus przedostaje się do ośrodkowego układu nerwowego. Na skórze mogą pojawić się aktywne ogniska opryszczki wargowej lub narządów płciowych. Stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej hospitalizacji.
Autoimmunologiczna choroba skóry ściśle związana z celiakią i nietolerancją glutenu. Objawia się intensywnie swędzącymi grudkami i pęcherzykami symetrycznie rozmieszczonymi na łokciach, kolanach, pośladkach i karku. Mimo podobnej nazwy nie jest wywołana wirusem opryszczki.
Bakteria wywołująca czyraki, liszajec, zapalenie mieszków włosowych i ropne zapalenie skóry. Objawia się jako ropne krosty, zaczerwienienie i obrzęk. Może prowadzić do poważnych zakażeń głębokich tkanek i sepsy.
Bakteryjne zakażenie skóry wywołane przez gronkowca lub paciorkowca. Objawia się miodowożółtymi strupami na podłożu zaczerwienienia – najczęściej wokół nosa i ust u dzieci. Bardzo zakaźny.
Bakteryjna choroba zakaźna wywołana przez paciorkowce grupy A. Objawia się drobną, szorstkią wysypką przypominającą papier ścierny – zaczyna się na szyi i klatce piersiowej, szybko obejmuje całe ciało. Charakterystyczny objaw to blada obwódka wokół ust i malinowy język.
Głębokie ropne zapalenie mieszka włosowego i otaczających tkanek – wywołane głównie przez gronkowca złocistego. Objawia się bolesnym, czerwonym guzkiem z ropną treścią. Może łączyć się w karbunkuł (czyrak gromadny).
Najczęstsza postać skórnej gruźlicy – wywołana przez Mycobacterium tuberculosis. Objawia się brązowoczerwoną, miękką blaszką z tendencją do owrzodzenia i bliznowacenia, głównie na twarzy i szyi. Nieleczona prowadzi do zniszczenia tkanek.
Bakteryjna choroba przenoszona drogą płciową wywołana przez Treponema pallidum. Zmiany skórne pojawiają się w różnych stadiach – w I stadium bezbolesny wrzód (szankier), w II stadium różowa wysypka na tułowiu i dłoniach, w III stadium głębokie guzy (kilaki) niszczące tkanki.
Grzybicze zakażenie skóry charakteryzujące się okrągłymi lub owalnym zmianami z wyraźnym, uniesionym, łuszczącym się brzegiem i tendencją do gojenia od środka. Klasyczny „pierścieniowy" wygląd odróżnia go od innych wykwitów skórnych.
Zakażenie grzybicze wywołane przez dermatofity. Objawia się okrągłymi lub owalnymi, czerwonymi, łuszczącymi się plamami z wyraźnie zaznaczonym, uniesionym brzegiem i tendencją do gojenia od środka. Może wystąpić na tułowiu, kończynach i twarzy.
Zakaźna choroba skóry wywołana przez roztocze Sarcoptes scabiei. Objawia się intensywnym swędzeniem (nasilającym się w nocy), drobnymi krostkami i charakterystycznymi nornami drążonymi przez pasożyta – najczęściej między palcami, na nadgarstkach i w okolicach intymnych.
Charakterystyczny objaw świerzbu – widoczne norny (tunele) drążone przez roztocze między palcami dłoni. Cienkie, kręte linie o długości 1–10 mm to pewny znak zakażenia. To najczęstsze miejsce występowania zmian u dorosłych.
Pasożytnicze owady żywiące się krwią na owłosionej skórze głowy. Objawy to intensywne swędzenie, widoczne gnidy (jaja) przyklejone do włosów oraz zadrapania na skórze głowy i karku. Przenoszą się przez bezpośredni kontakt lub wspólne używanie grzebieni i czapek.
Pasożyt żyjący w szwach odzieży, żywiący się krwią żywiciela. Na skórze powoduje intensywne swędzenie, czerwone grudki i zadrapania – głównie na tułowiu, szyi i ramionach. Związana z brakiem dostępu do higieny. Może przenosić groźne choroby jak tyfus plamisty.
Mikroskopijny roztocz żyjący w mieszkach włosowych rzęs i brwi. Objawia się świądem, zaczerwienieniem powiek, łuszczeniem u nasady rzęs i uczuciem piasku w oczach. Często współwystępuje z trądzikiem różowatym. Przy nadmiernym namnożeniu wymaga leczenia.
Nużeniec na skórze twarzy – szczególnie na czole, nosie i policzkach – powoduje zaczerwienienie, rozszerzone pory, grudki i świąd. Zmiany są często mylone z trądzikiem lub trądzikiem różowatym. Nadmierne namnożenie nużeńca nasila się przy osłabionej odporności i stresie.
Nocny pasożyt żywiący się krwią człowieka. Ukąszenia powodują swędzące, czerwone grudki ułożone charakterystycznie w rzędy lub skupiska – najczęściej na ramionach, szyi i twarzy. Sama pluskwa jest niewidoczna w ciągu dnia. Wymaga dezynsekcji mieszkania.
Reakcja skóry wywołana stresem emocjonalnym lub fizycznym – swędzące bąble i obrzęk skóry pojawiające się nagle po sytuacji stresowej. Stres pobudza wydzielanie histaminy z komórek tucznych. Może nawracać przy każdym epizodzie silnego napięcia nerwowego.
Dermografizm – mechaniczne podrażnienie skóry wywołuje bąble pokrzywkowe wzdłuż linii ucisku. Skóra reaguje na ucisk, drapanie lub pocieranie. Objaw utrzymuje się od kilku minut do kilku godzin.
Przewlekłe, nawracające zapalenie skóry dłoni i stóp – charakterystyczne głęboko osadzone, swędzące pęcherzyki na bocznych powierzchniach palców i dłoniach. Nasila się przy stresie, wilgoci i kontakcie z alergenami. Często mylony ze świerzbem lub grzybicą.
Łagodne znamię melanocytarne otoczone strefą depigmentacji (białą obwódką) – powstaje gdy układ odpornościowy atakuje melanocyty wokół znamienia. Często samoistnie zanika wraz z obwódką. Najczęściej pojawia się u dzieci i młodzieży na plecach.
Łagodna hamartoma skóry – nie jest znamieniem melanocytarnym. Objawia się jako nieregularna, brązowa plama z nadmiernym owłosieniem, zwykle jednostronnie na barku, klatce piersiowej lub plecach. Pojawia się w okresie dojrzewania, częściej u mężczyzn.
Wrodzona malformacja naczyniowa – płaska, czerwonoróżowa lub purpurowa plama obecna od urodzenia. Nie zanika samoistnie, z wiekiem może ciemnieć i grubieć. Najczęściej na twarzy lub karku.
Łagodny guz naczyniowy – jaskrawoczerwona, uniesiona zmiana o gąbczastej strukturze. Najczęściej pojawia się u niemowląt i dzieci, zwykle samoistnie zanika do 10. roku życia. U dorosłych może utrzymywać się jako trwała zmiana naczyniowa.
Łagodny guz tkanki łącznej – miękki lub twardy, uszypułowany bądź siedzący, barwy skórnej lub lekko ciemniejszy. Często pojawia się w okolicach szyi, pach i pachwin. Nieszkodliwy, ale może ulegać podrażnieniu przez tarcie odzieży.
Łagodna, twarda zmiana skórna – brązowawa lub różowawa, lekko wciągająca się przy ucisku (objaw dołeczkowania). Najczęściej na nogach, ramionach i plecach. Powstaje często po drobnym urazie lub ukąszeniu owada. Nie jest złośliwa, ale może utrzymywać się latami.
Łagodna zmiana skórna pojawiająca się wraz z wiekiem – brązowa lub czarna, szorstka, jakby "przyklejona" do skóry blaszka. Nie jest zakaźna ani złośliwa, lecz bywa mylona z czerniakiem. Najczęściej na twarzy, plecach i klatce piersiowej.
Łagodna zmiana skórna wywołana wirusem HPV – cienkie, nitkowate wyrostki wyrastające ze skóry, najczęściej na szyi, powiekach, nosie i ustach. Miękkie w dotyku, barwy skórnej lub lekko ciemniejsze. Często pojawiają się w miejscach tarcia. Łatwe do usunięcia laserem.
Szybko rosnący guz skóry na podłożu komórek kolczystych – początkowo przypomina krostkę, następnie tworzy kopulasty guzek z keratynowym czopem w środku. Częściej u osób starszych na odsłoniętych partiach ciała. Może samoistnie zanikać.
Najczęstszy nowotwór złośliwy skóry. Rośnie powoli, rzadko daje przerzuty, ale lokalnie niszczy tkanki. Objawia się perłową grudką z teleangiektazjami lub owrzodzeniem. Główna przyczyna: przewlekła ekspozycja na UV.
Najgroźniejszy nowotwór skóry wywodzący się z melanocytów. Objawia się asymetryczną, nieregularną zmianą o nierównych brzegach i zróżnicowanym zabarwieniu (brąz, czerń, czerwień, biel). Oceniany wg reguły ABCDE: Asymetria, Brzegi, Czerwień, Duży rozmiar (>6mm), Ewolucja zmiany.
Stan przedrakowy skóry wywołany przewlekłą ekspozycją na promieniowanie UV. Objawia się szorstkimi, łuszczącymi, czerwonobrązowymi plamami na twarzy, łysinie, dłoniach i przedramionach. Nieleczone może przekształcić się w raka kolczystokomórkowego. Wczesne leczenie jest kluczowe.
Wysypka krostkowa pojawiająca się jako reakcja skóry na zakażenie wirusowe, bakteryjne lub leki. Drobne, wypełnione ropą krostki rozsiane na tułowiu lub kończynach. Wymaga różnicowania z ospą wietrzną i innymi chorobami pęcherzykowymi.
Wirusowa choroba zakaźna wywołana przez enterowirusy (najczęściej Coxsackie A16). Charakterystyczne pęcherzyki pojawiają się na dłoniach, podeszwach stóp i w jamie ustnej. Najczęściej u dzieci poniżej 5 lat. Ustępuje samoistnie w ciągu 7–10 dni.
Wirusowa choroba zakaźna wywołana przez ortopokswirusy. Objawia się gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych oraz charakterystyczną wysypką – grudki przechodzą w pęcherzyki, następnie krosty z pępkowatym wgłębieniem i strupami. Zmiany pojawiają się na twarzy, dłoniach i genitaliach.
Przewlekła reakcja skóry na promieniowanie UV – swędzące grudki i guzki pojawiające się na odsłoniętych partiach ciała po ekspozycji na słońce. Częściej dotyczy osób z ciemniejszą karnacją i dzieci.
Łagodna, przewlekła choroba skóry o nieznanej przyczynie – tworzy charakterystyczne obrączkowate, wypukłe zmiany bez łuszczenia. Najczęściej na grzbietach dłoni, stopach i łokciach. Często mylona z grzybicą skóry – jednak nie jest zakaźna i nie łuszczy się. Może samoistnie ustępować.
Rzadki, wolno rozwijający się chłoniak skóry z limfocytów T – mimo nazwy nie jest grzybicą. Początkowo objawia się swędzącymi, łuszczącymi plamami i blaszkami podobnymi do egzemy lub łuszczycy, co utrudnia wczesną diagnozę. W zaawansowanym stadium tworzy guzy skórne.
Łagodny, szybko rosnący guzek naczyniowy – jaskrawoczerwony, miękki, łatwo krwawiący przy dotyku. Często pojawia się po drobnym urazie skóry lub w ciąży (granuloma gravidarum). Najczęściej na palcach, wargach i dziąsłach. Nie jest zakaźny, ale wymaga usunięcia.
Przewlekłe, łagodne zapalenie drobnych naczyń krwionośnych skóry – objawia się charakterystycznymi czerwonobrązowymi lub pomarańczowymi punkcikami i plamkami na nogach, przypominającymi "pieprzowy" wzór. Nie jest zakaźne. Najczęściej u osób dużo stojących lub z niewydolnością żylną.
Charakterystyczny siatkowaty, fioletowoniebieskawy wzór na skórze spowodowany zaburzeniem krążenia w drobnych naczyniach. Nasila się przy zimnie i ustępuje po ogrzaniu. Może być objawem fizjologicznym lub towarzyszyć chorobom autoimmunologicznym jak toczeń czy zespół antyfosfolipidowy.
Przewlekłe zapalenie mieszków włosowych, gruczołów łojowych i potowych w pachach i pachwinach. Bolesny stan zapalny z wydzieliną i bliznami. Wyraźny związek z paleniem tytoniu.
Dziedziczne choroby tkanki łącznej z nadmierną ruchomością stawów, nadmiernie rozciągliwą skórą i podatnością tkanek łącznotkankowych. Dotyczy skóry, naczyń krwionośnych, narządów pustych i kości.
Beauty Zone by Iza
Lidnummer: 29251
| KVK-nummer: |
63070987 |
NL55 RABO 0303 0494 72
Henry Dunantweg 36,
2402 NR Alphen aan den Rijn
Firma
Info
Social media